GIBSON MARAUDER
nr 80141843
rok 1981

Ekonomiczny Gibson bolt-on(!) o wiśniowym wykończeniu, z 3-częściową, klonową szyjką z dedykowanymi maszynkami wykonanymi przez Schallera wg tej samej koncepcji, co klucze znane z CBS-owskich gitar Fendera, jednak o zdecydowanie gibsonowskim designie, rozlokowanymi symetrycznie na trójkątnej główce w stylu Flyinga V, ze wzmocnieniem Volute i 22-progową, także klonową podstrunnicą z punktowymi markerami, przykręconą czterema śrubami(!) do płaskiego mahoniowego korpusu SC z dwoma ceramicznymi, mocowanymi 3-punktowo, innowacyjnymi przetwornikami Billa Lawrence'a (szeroki singiel z trzema sztabkowymi nadbiegunnikami przy mostku + Super Humbucking przy szyjce) zamkniętymi w plastikowych, wypełnionych epoksydem puszkach i rozlokowanymi wraz z układem korekcyjnym (m.in. z regulatorem tzw. panoramy w miejscu tradycyjnego przełącznika 3-pozycyjnego) na jednostronnym, czarnym pickguardzie z schallerowskim mostkiem Tune-O-Matic Wide Travel i strunociągiem Stopbar; warto zwrócić uwagę, iż szyjkę tej gitary przykręcono do korpusu nie tradycyjnymi wkrętami, a śrubami wkręconymi w metalową płytkę z czterem gwintowanymi otworami umieszczoną w pięcie szyjki przed przyklejeniem podstrunnicy; instrument ten wykonano za rządów Norlina i wraz z 3-przetwornikowym modelem S-1, mało znanym Challengerem i dwuoktawowym L6-S MS oraz późniejszym Sonexem z kompozytowym korpusem tworzyły grupę nietypowych dla Gibsona gitar z przykręcaną szyjką; Maraudery produkowano w latach 1974-82, od początku wyposażano je w przetworniki Lawrence'a pozbawione jednak plastikowych osłon i zawieszone na nieco mniejszym pickguardzie, ich pracą sterował standardowy 3-pozycyjny przełącznik uchylny, a część oferty posiadała palisandrowe podstrunnice.