GRETSCH PROFESSIONAL G6121 1959 Chet Atkins WESTERN SOLID BODY
nr JT11104063
rok 2011
Japońska replika Gretscha Chet Atkins Solid Body z roku 1959 zbudowana na bazie modelu Jet, a reprezentująca ekskluzywną rodzinę Professional Collection, z mahoniową szyjką z otwartymi, złoconymi, tak jak pozostały osprzęt maszynkami Sta-Tite Grovera na główce z palisandrowym czołem i 22-progową (plus próg „0”), hebanową podstrunnicą z krawędziowymi, perłowymi markerami NeoClassic, wklejoną w mahoniowy, mocno otworowany korpus SC z wypukłym, laminowanym, klonowym topem o firmowym, pomarańczowym wykończeniu Western Maple Stain, z dwoma historycznymi humbuckerami Filter'Tron (High Sensistive) sterowanymi układem korekcyjnym m.in. z regulatorem Master Volume, skokowym, 3-pozycyjnym przełącznikiem Tone i gniazdem wyjściowym osadzonym na boku korpusu na wzór telecasterowski, ze swobodnym, niekompensowanym mostkiem RockBar w postaci solidnego mosiężnego wałka o regulowanej wysokości na palisandrowej podstawie oraz tremolem B3C Bigsby'ego; główkę, krawędzie podstrunnicy i korpusu zabezpieczono bindingiem, czoło główki ozdobiono perłową podkową, gałki G-Arrow stylizowaną literą G, a akrylowy, „złoty” pickguard sygnaturą Cheta Atkinsa; gitarze tej, oznaczonej symbolem 6121 z dopiskiem 1959 towarzyszy bliźniaczy model 6121-1955 wyposażony jednak jeszcze w przetworniki jednocewkowe Dyna Sonic wzorowane na historycznych DeArmondach, standardowy, obrotowy regulator Tone, duże, prostokątne, perłowe markery z „westernowymi” symbolami, skórzany pas mocowany do boków korpusu metalowymi ćwiekami oraz dużą literę G wyciętą na topie (w pierwowzorze wypaloną); w tym egzemplarzu użytkownik zastąpił charakterystyczne, wkręcane uchwyty paska Strap Retainer Knobs współczesnymi Strap Lockami; liczną rodzinę solid-body Gretsch, słynący dotąd z konstrukcji hollow, zainaugurował modelem Duo Jet w roku 1953, a więc rok po debiucie gibsonowskiego Les Paula, którym zapewne się inspirował, z tym, że korpus Jeta nie był do końca „solid”, bowiem wyfrezowano w nim spore komory akustyczne, na które Gibson zdecydował się dopiero w połowie lat '80 ubiegłego wieku.