GRETSCH 6119 Chet Atkins TENNESSEAN
nr 17753
rok 1967

Klasyczny Gretsch* Hollow-Body z owocnego okresu współpracy z Chetem Atkinsem, gitara z dwuczęściową klonową, przełożoną orzechem szyjką z 22-progową (plus próg „0”), palisandrową podstrunnicą z krawędziowymi markerami Thumbnail, wklejoną w laminowane, klonowe, całkowicie zamknięte pudło rezonansowe Electrotone w pomarańczowym wykończeniu Western Maple Stain, z markowanymi, namalowanymi na topie, „ożyłkowanymi” efami, z jednocewkowymi, ceramicznymi przetwornikami Hi-Lo'Tron przypominającymi nieco mini-humbuckery, a sterowanymi rozbudowanym układem korekcyjnym pozbawionym jednak tradycyjnego, obrotowego regulatora Tone (jego rolę przejął 3-pozycyjny przełącznik uchylny), za to z wyłącznikiem(!) całego obwodu, a także z dedykowanym tremolem B6C Bigsby'ego; w tym egzemplarzu oryginalne maszynki zastąpiono niezbyt fortunnie nowoczesnymi Gotohami, warto też zwrócić uwagę na znaczne różnice w odcieniach lakieru wskazujące na wiek instrumentu; przetworniki Hi-Lo'Tron montowane w gitarach Gretscha od połowy lat '60 były pomostem pomiędzy singlami DeArmond, a humbuckerami Filter'Tron, najprawdopodobniej nie były dziełem legendarnego Ray'a Buttsa, a ich nazwa pochodziła od sloganu je promującego „Brilliant Hights - Mellow Lows”; Chet Atkins Tennessean pozostawał w ofercie Gretscha od roku 1958 do 1980, kiedy to konflikt interesów z Gibsonem wstrzymał jego produkcję, od roku 1995 jest z powrotem na rynku, ale już pod nazwą Tennessee Rose.

*Gretsch Company - wielce zasłużona dla gitary amerykańska firma założona w roku 1883 przez niemieckiego imigranta Friedricha Gretscha, produkcją gitar zajęła się pod koniec lat '30 ubiegłego wieku, po kilku dekadach świetności zawisło nad nią widmo bankructwa, na szczęście pod koniec lat '80 ubiegłego wieku jej stery przejął praprawnuk fundatora - Fred Gretsch III, aby w roku 2003 oddać się pod opiekę dynamicznie rozrastającej się korporacji Fendera.